
Vandaag een kwart eeuw geleden stonden we allebei om 04:00 op om even naar het toilet te gaan. Niets bijzonders, Marian moest nog 5 weken. Hoewel het al wel duidelijk was dat ze dat niet zo redden, de volgende dag zou ze ter observatie in het ziekenhuis worden opgenomen. Nu werd het even iets anders, ze stond in de gang bij de badkamer toen haar vliezen braken. Bert belde met het ziekenhuis. "Doe maar rustig aan, drink een kopje thee en kom op je gemak hierheen". En inderdaad, omdat het zo gezegd was dronken we verbouwereerd een kopje thee en gingen toen naar het ziekenhuis. Marian werd in een bed gelegd en we keken uit over de Zeister bossen. Om 06:00 begon het te sneeuwen, de eerste sneeuw van het jaar. Marian was druk aan het bevallen toen om een uur of 3 de diensten wisselden. Het nieuws dat er op natuurlijke wijze een tweeling geboren ging worden, was als een lopend vuurtje door het ziekenhuis gegaan en het was dan ook gezellig druk in de verloskamer. Verpleegsters die aan hun dienst begonnen of net klaar waren, kwamen even kijken. Een goed begin...


